ชุมชนย่านเมืองเก่าภูเก็ต เป็นชุมชนเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมายาวนานกว่า ๑๗๐ ปี       เมื่อปี พ.ศ.๒๓๙๒ พระยาวิชิตสงคราม เจ้าเมืองภูเก็ตในสมัยนั้น ได้ย้ายเมืองจากเดิมที่บ้านเก็ตโฮ่มายังบ้านทุ่งคา ซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองในปัจจุบัน ด้วยชัยภูมิที่ตั้งเป็นแหล่งแร่ดีบุก ใกล้ปากอ่าวทุ่งคา และมีลำคลองบางใหญ่ไหลผ่านเป็นเส้นทางสัญจรทางน้ำ และเป็นสถานีการค้าสินแร่ดีบุก ก่อเกิดเป็นชุมชนที่ประกอบด้วยผู้คนหลากหลายเชื้อชาติเข้ามาตั้งถิ่นฐาน นำาซึ่งพหุสังคมทางวัฒนธรรม เกิดเป็นอัตลักษณ์เฉพาะถิ่น มีวิถีชุมชน ประเพณี ศิลปะและวัฒนธรรมสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน
      “ประเพณีวิวาห์บาบ๋าภูเก็ต” มรดกทางวัฒนธรรมของชาวภูเก็ต ที่สืบทอดกันมานานว่า ๑๐๐ ปี     เป็นการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมจีนกับชาวภูเก็ตเข้าด้วยกัน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการสืบทอดประเพณีโบราณ รวมทั้งเป็นการให้เกียรติแก่ฝ่ายเจ้าสาวและครอบครัว นับเป็นพิธีการสำคัญในชีวิตคนเรา ไม่เพียงเป็นการประกาศความรักของชายหนุ่มหญิงสาวที่พร้อมร่วมเรียงเคียงหมอนไปจนแก่เฒ่า แต่ยังเป็นการรวมเครือญาติทั้งสองฝ่ายให้มาพบหน้าทำความรู้จักกัน สะท้อนความรักความผูกพัน ของบรรพบุรุษสองเชื้อชาติที่มาพบกันครึ่งทาง ฝ่ายชายคือชาวจีนโพ้นทะเลที่เข้ามาทำเหมืองแร่ ฝ่ายหญิงคือคนท้องถิ่นบนแผ่นดินภูเก็ต ทั้งคู่ได้ให้กำเนิดลูกครึ่งจีน-คนท้องถิ่น ที่เรียกว่า "บาบ๋า" คนกลุ่มสำคัญที่ขับเคลื่อนให้เมืองภูเก็ตเจริญรุดหน้ามาจนถึงทุกวันนี้ กอปรด้วย Soft Power ธีมอาคาร อาหาร อาภรณ์ที่โดดเด่น การสร้างบ้านเรือนแบบชิโน-โปรตุกีส อาหารการกิน (Gastronomy) รวมทั้งเครื่องแต่งกาย ชุดพื้นเมืองอันเป็นเอกลักษณ์และความสวยงามของจังหวัดภูเก็ต