ประเพณีแซนโฎนตา ประจำปี ๒๕๖๖
ข้อมูลงาน
ประเพณีแซนโฎนตา เป็นประเพณีหนึ่งที่มีความสำคัญ และปฏิบัติสืบทอดติดต่อกันมายาวนาน นับเป็นพัน ๆ ปีของชาวเขมร ที่แสดงออกถึงความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ สะท้อนให้เห็นความรัก ความผูกพัน ความกตัญญูรู้คุณ ของสมาชิกในครอบครัวเครือญาติ และชุมชน โดยจะประกอบพิธีกรรมตรงกับวันแรม 14 ค่ำ เดือน 10 ของทุกปี ซึ่งเมื่อถึงวันนั้นลูก หลาน ญาติ พี่น้องที่ไปประกอบอาชีพ หรือตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อื่น ไม่ว่าจะใกล้ หรือไกลจะต้องเดินทางกลับมารวมญาติ เพื่อทำพิธีแซนโฎนตา เป็นประจำทุกปี แซนโฎนตาเป็นภาษาเขมร แซน หมายถึง การเซ่น การเซ่นไหว้ การบวงสรวง โฎนตา หมายถึง การทำบุญให้ปู่ย่า ตายาย หรือ บรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว ประเพณีแซนโฎนตา จึงหมายถึง ประเพณีการเซ่นไหว้ผีบรรพบุรุษ ที่นับได้ว่าเป็นประเพณีสำคัญที่คนไทยเชื้อสายเขมร มีการสืบทอดกันมาเป็นระยะเวลานาน
วัน เวลา และสถานที่
ประเพณีนี้จะประกอบพิธีกรรมตรงกับวันแรม 14 ค่ำ เดือน 10 ของทุกปี เป็นประเพณีสำคัญของชาวเขมรและคนไทยเชื้อสายเขมร โดยเฉพาะในจังหวัดสุรินทร์ ศรีสะเกษ บุรีรัมย์ และพื้นที่อื่นๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย รวมถึงประเทศกัมพูชา
รูปแบบและกิจกรรมภายในงาน
ลูกหลานญาติพี่น้องที่ไปประกอบอาชีพหรือตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อื่น จะต้องเดินทางกลับมารวมญาติเพื่อทำพิธีแซนโฎนตา โดยมีการเตรียมทำอาหารคาว หวาน และข้าวของเครื่องเซ่นต่างๆ มาจัดวางลงในกระเชอที่เรียกว่า กันจือเบ็น (กระเชอเบ็น) อย่างสวยงาม เช่น ข้าวต้ม ปลา ไก่ เนื้อหมู วัว ย่าง ผลไม้ ผัก ขนมนมเนย และอาหารแห้ง เพื่ออัญเชิญวิญญาณของบรรพบุรุษมากินของเซ่น เมื่อทำพิธีเสร็จแล้วลูกหลานญาติพี่น้องก็จะนำอาหารเครื่องเซ่นต่าง ๆ มารับประทานร่วมกัน เป็นการสร้างปฏิสัมพันธ์ในหมู่ลูกหลาน ญาติมิตร เพราะหนึ่งปีมีครั้งเดียว ลูกหลานที่ไปอยู่หมู่บ้านอื่นหรือต่างจังหวัดจะได้รู้จักคุ้นเคยกัน
- การเตรียมอุปกรณ์เครื่องเซ่นไหว้
- การเซ่นไหว้ศาลปู่ตาประจำหมู่บ้าน
- การเซ่นไหว้ศาลพระภูมิประจำบ้าน
- การประกอบพิธีกรรมแซนโฏนตาที่บ้าน
- การประกอบพิธีกรรมบายเบ็น
- การประกอบพิธีกรรมที่วัด
เอกลักษณ์และจุดเด่น
ประเพณีแซนโฎนตาเป็นการอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผีบรรพบุรุษ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ และเป็นการแสดงถึงความกตัญญูกตเวทีของลูกหลานที่แสดงต่อผู้มีพระคุณที่ล่วงลับไปแล้ว นอกจากนี้ยังเป็นโอกาสให้ลูกหลาน ญาติมิตรได้มารู้จักกัน สร้างความสามัคคี สร้างสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และเป็นที่พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน
แผนที่และการเดินทาง
ประเพณีแซนโฎนตา ประจำปี ๒๕๖๖
แชร์เนื้อหา:
ข้อมูลงาน
ประเพณีแซนโฎนตา เป็นประเพณีหนึ่งที่มีความสำคัญ และปฏิบัติสืบทอดติดต่อกันมายาวนาน นับเป็นพัน ๆ ปีของชาวเขมร ที่แสดงออกถึงความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ สะท้อนให้เห็นความรัก ความผูกพัน ความกตัญญูรู้คุณ ของสมาชิกในครอบครัวเครือญาติ และชุมชน โดยจะประกอบพิธีกรรมตรงกับวันแรม 14 ค่ำ เดือน 10 ของทุกปี ซึ่งเมื่อถึงวันนั้นลูก หลาน ญาติ พี่น้องที่ไปประกอบอาชีพ หรือตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อื่น ไม่ว่าจะใกล้ หรือไกลจะต้องเดินทางกลับมารวมญาติ เพื่อทำพิธีแซนโฎนตา เป็นประจำทุกปี แซนโฎนตาเป็นภาษาเขมร แซน หมายถึง การเซ่น การเซ่นไหว้ การบวงสรวง โฎนตา หมายถึง การทำบุญให้ปู่ย่า ตายาย หรือ บรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว ประเพณีแซนโฎนตา จึงหมายถึง ประเพณีการเซ่นไหว้ผีบรรพบุรุษ ที่นับได้ว่าเป็นประเพณีสำคัญที่คนไทยเชื้อสายเขมร มีการสืบทอดกันมาเป็นระยะเวลานาน
วัน เวลา และสถานที่
ประเพณีนี้จะประกอบพิธีกรรมตรงกับวันแรม 14 ค่ำ เดือน 10 ของทุกปี เป็นประเพณีสำคัญของชาวเขมรและคนไทยเชื้อสายเขมร โดยเฉพาะในจังหวัดสุรินทร์ ศรีสะเกษ บุรีรัมย์ และพื้นที่อื่นๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย รวมถึงประเทศกัมพูชา
รูปแบบและกิจกรรมภายในงาน
ลูกหลานญาติพี่น้องที่ไปประกอบอาชีพหรือตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อื่น จะต้องเดินทางกลับมารวมญาติเพื่อทำพิธีแซนโฎนตา โดยมีการเตรียมทำอาหารคาว หวาน และข้าวของเครื่องเซ่นต่างๆ มาจัดวางลงในกระเชอที่เรียกว่า กันจือเบ็น (กระเชอเบ็น) อย่างสวยงาม เช่น ข้าวต้ม ปลา ไก่ เนื้อหมู วัว ย่าง ผลไม้ ผัก ขนมนมเนย และอาหารแห้ง เพื่ออัญเชิญวิญญาณของบรรพบุรุษมากินของเซ่น เมื่อทำพิธีเสร็จแล้วลูกหลานญาติพี่น้องก็จะนำอาหารเครื่องเซ่นต่าง ๆ มารับประทานร่วมกัน เป็นการสร้างปฏิสัมพันธ์ในหมู่ลูกหลาน ญาติมิตร เพราะหนึ่งปีมีครั้งเดียว ลูกหลานที่ไปอยู่หมู่บ้านอื่นหรือต่างจังหวัดจะได้รู้จักคุ้นเคยกัน
- การเตรียมอุปกรณ์เครื่องเซ่นไหว้
- การเซ่นไหว้ศาลปู่ตาประจำหมู่บ้าน
- การเซ่นไหว้ศาลพระภูมิประจำบ้าน
- การประกอบพิธีกรรมแซนโฏนตาที่บ้าน
- การประกอบพิธีกรรมบายเบ็น
- การประกอบพิธีกรรมที่วัด
เอกลักษณ์และจุดเด่น
ประเพณีแซนโฎนตาเป็นการอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผีบรรพบุรุษ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ และเป็นการแสดงถึงความกตัญญูกตเวทีของลูกหลานที่แสดงต่อผู้มีพระคุณที่ล่วงลับไปแล้ว นอกจากนี้ยังเป็นโอกาสให้ลูกหลาน ญาติมิตรได้มารู้จักกัน สร้างความสามัคคี สร้างสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และเป็นที่พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน
