ประเพณีชักพระ-ทอดผ้าป่า ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี
            ประเพณีชักพระ-ทอดผ้าป่า ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี  เป็นประเพณีที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่อดีตซึ่งไม่มีหลักฐานยืนยันได้อย่างชัดเจนว่าเกิดขึ้นเมื่อใด เชื่อว่าเกิดขึ้นมายาวนานเนื่องด้วยพื้นที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี
เคยเป็นดินแดนที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่โบราณ มีหลักฐานให้เห็น ชัดเจนในสมัยอาณาจักรศรีวิชัย ซึ่งมีศูนย์กลางความเจริญของอาณาจักรศรีวิชัย คือที่ตั้งของ อำเภอไชยาในปัจจุบัน 
            การชักพระของชาวสุราษฎร์ธานี เป็นการสมมติและการสมโภช เฉลิมฉลองตามเหตุการณ์ในพุทธประวัติ โดยมีการอัญเชิญพระพุทธรูปเรียกว่า “พระลาก” ขึ้นประดิษฐานบนบุษบกหรือพนมพระ
ซึ่งจะตั้งอยู่บนพาหนะ ทำเป็นรูปเรือหรือพญานาคเรียกกันว่า “นมพระ” หรือ พนมพระ แต่ก่อนมีการแหนแห่ทางน้ำจึงมีการจัดทำ “เรือพระ” ขึ้น โดยการเอาเรือหลายลำมาเทียบเรียงขนาน ผูกติดกันเป็นแพขนาดใหญ่
ประดับตกแต่งอย่างปราสาทมณฑปวิจิตรงดงาม แห่แหนมีเครื่องดนตรีประโคมไปตามแม่น้ำลำคลอง เป็นที่สนุกสนานอย่างมาก
            ประเพณีชักพระจังหวัดสุราษฎร์ธานีมีอยู่ ๒ ประเภท คือ การชักพระทางบก เป็นการอัญเชิญพระพุทธรูปยืน ขึ้นประดิษฐานบนบุษบกแล้วแห่โดยการลากไปตามถนนบนบก และการชักพระทางน้ำ         
จะอัญเชิญพระพุทธรูปยืนขึ้นประดิษฐานบนบุษบกในเรือแล้วแห่โดยการลากไปทางน้ำ
            การชักพระ เริ่มในตอนเช้าตรู่ของวันออกพรรษา แรม ๑ ค่ำ เดือน ๑๑ และเริ่มชักพระเป็นวันแรก ประชาชนจะเดินทางไปวัด เพื่อนำภัตตาหารไปใส่บาตร หลังจากพระฉันภัตตาหารเสร็จแล้ว
ชาวบ้านจะนิมนต์พระภิกษุในวัดขึ้นนั่งประจำเรือพระ แล้วชาวบ้านจะช่วยกันลากเรือพระออกจากวัดตั้งแต่เช้าตรู่ ถ้าเป็นการชักพระทางน้ำ จะใช้เรือพายลาก ถ้าเป็นการชักพระทางบก จะใช้คนเดินลาก
ซึ่งก่อนถึงช่วงเวลาเพล เรือพระ  ที่ลากจะมาถึงที่ชุมนุมเรือพระ ทั้งการชักพระทางบก และการชักพระทางน้ำ เพื่อให้ประชาชนถวายภัตตาหารแก่พระภิกษุ สามเณรเท่าที่จะทำได้ ทำให้ที่ชุมนุมเรือพระ
เป็นศูนย์รวมของประชาชนจำนวนมากที่มาร่วมงาน