เรื่องราว
งานสลุงหลวง กลองใหญ่ ปีใหม่เมือง นครลําปาง
มีรากฐานมาจาก 2 ตำนานและความเชื่อ ศักดิ์สิทธิ์ของชาวล้านนา ดังนี้
ความเชื่อเรื่อง สลุงหลวง และ พระเจ้าแก้วมรกตดอนเต้า
ชาวลำปางเชื่อว่า "พระเจ้าแก้วมรกตดอนเต้า" เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองที่มีอานุภาพดลบันดาลให้บ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุข การจัดทำ "สลุงหลวง" (ขันเงินใบยักษ์) จึงเกิดขึ้นเพื่อใช้เป็นภาชนะเงินบริสุทธิ์ในการรองรับน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์และน้ำขมิ้นส้มป่อย เพื่อสรงน้ำพระองค์ในวันปีใหม่เมือง ซึ่งถือเป็นการชำระล้างสิ่งอัปมงคลและขอพรให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล
ตำนาน กลองปู่จา (ก๋องปู่จา)
ในอดีตกลองปู่จาเป็นกลองมงคลประจำวัด มีความเชื่อว่าเป็น "เครื่องส่งสัญญาณสื่อสารกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์" โดยในตำนานล้านนาจะตีกลองนี้เพื่อบอกกล่าวเทวดาในวันพระ รวมถึงใช้ตีเพื่อให้กำลังใจทหารยามออกรบ ต่อมาจึงกลายมาเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะและความเป็นสิริมงคล การตีกลองปู่จาในงานปีใหม่เมืองจึงเป็นการตีเพื่อบูชาพระรัตนตรัยและปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายออกจากเมือง

