ศาลาหัวยาง

วัดมัชฌิมาวาสวรวิหาร หรือที่รู้จักกันในชื่อ วัดกลาง และ วัดศาลาหัวยาง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ใจกลางเมืองสงขลา ถือเป็นหนึ่งในวัดที่เก่าแก่และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรมของจังหวัดสงขลาอย่างยิ่ง

วัดแห่งนี้ไม่เพียงเป็นศูนย์รวมจิตใจของพุทธศาสนิกชนเท่านั้น แต่ยังเป็นแหล่งรวมสถาปัตยกรรมอันงดงามและเป็นเอกลักษณ์ ที่ผสมผสานศิลปะหลายยุคสมัยเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว สะท้อนให้เห็นถึงเสน่ห์และภูมิปัญญาของวัฒนธรรมท้องถิ่นที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน

ประวัติความเป็นมาอันยาวนาน วัดมัชฌิมาวาสวรวิหาร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ประมาณปี พ.ศ. 2270 โดยมีชื่อเดิมว่า วัดยายศรีจันทร์ ต่อมาได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์และเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้เสด็จประพาสเมืองสงขลาและทรงพระราชทานนามวัดใหม่ว่า วัดมัชฌิมาวาส ซึ่งมีความหมายว่า 'วัดที่อยู่ตรงกลาง' เนื่องจากตั้งอยู่ระหว่างวัดเลียบและวัดแจ้ง ซึ่งเป็นวัดสำคัญอีกสองแห่งในเมืองสงขลา

วัดแห่งนี้ยังเคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เมื่อครั้งเสด็จตรวจการคณะสงฆ์ภาคใต้ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญในฐานะศูนย์กลางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในภูมิภาค

สถาปัตยกรรมอันวิจิตรบรรจง สิ่งก่อสร้างภายในวัดล้วนแสดงถึงความประณีตและเอกลักษณ์ทางศิลปะที่โดดเด่น โดยเฉพาะ พระอุโบสถ ที่มีลวดลายปูนปั้นประดับกระจกสีงดงามตระการตา ผสมผสานศิลปะไทย จีน และตะวันตกเข้าไว้ด้วยกันอย่างกลมกลืน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญหลายองค์ และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่บอกเล่าเรื่องราวพุทธประวัติและวิถีชีวิตของผู้คนในอดีต

นอกจากนี้ยังมี พระวิหาร และ พระเจดีย์ ที่เป็นสถาปัตยกรรมเก่าแก่ ควรค่าแก่การศึกษาและชื่นชม ซึ่งสะท้อนถึงความรุ่งเรืองของพุทธศิลป์ในแต่ละยุคสมัย

วัดมัชฌิมาวาสวรวิหาร จึงมิใช่เพียงศาสนสถาน แต่เป็นพิพิธภัณฑ์มีชีวิตที่รวบรวมประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรมของเมืองสงขลาไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เป็นสถานที่ที่ผู้มาเยือนจะได้สัมผัสถึงความสงบ ร่มเย็น และความงดงามทางจิตวิญญาณอย่างแท้จริง