การรำซีละ

เมื่ออดีตการรำซีละเป็นศิลปะป้องกันตัว แต่ปัจจุบันการรำซีละเป็นการแสดงเพื่อสร้างความบันเทิง

ความเป็นมา
องค์ความรู้ของการรำซีละเป็นการสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ ในอดีตการรำซีละเป็นศิลปะป้องกันตัว

เอกลักษณ์
การรำซีละมีความโดดเด่นในการผสมผสานศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวเข้ากับการแสดงร่ายรำที่อ่อนช้อยงดงาม โดยมีการแสดงเป็นคู่แบบตัวต่อตัว และมีดนตรีประกอบที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว สะท้อนถึงวัฒนธรรมมลายูในภาคใต้ของประเทศไทย

รูปแบบการแสดง
การแสดงซีละคณะหนึ่ง ๆ มีอย่างน้อย 5 คน ประกอบด้วยผู้เล่นดนตรี 3 คน และผู้เล่นซีละ 2 คน การเล่นซีละเป็นการแสดงศิลปะการต่อสู้เป็นคู่แบบตัวต่อตัว ปกติแสดงกันบนพื้นดิน สนามหญ้า หรือลานบ้าน มักได้รับเชิญให้ไปร่วมแสดงตามสถานที่ต่างๆ เช่น พิธีเปิดอาคารเรียนใหม่ สำนักงานใหม่ พิธีเข้าสุนัต และงานแต่งงาน

เครื่องดนตรี/เครื่องแต่งกาย
เครื่องดนตรีประกอบการแสดงซีละมี 3 ชนิด คือ ฆือแน (กลองแขก) จำนวน 1-2 ใบ, ฆง (ฆ้อง) จำนวน 1 ใบ และ ซูนา (ปี่) จำนวน 1 เลา ส่วนเครื่องแต่งกายของผู้แสดงรำซีละมักเป็นชุดพื้นเมืองมลายู เช่น บาจูมลายูสำหรับผู้ชาย และบาจูกุรงสำหรับผู้หญิง พร้อมผ้าคาดศีรษะหรือผ้าคลุมไหล่

คุณค่าทางวัฒนธรรม
การรำซีละมีคุณค่าทางวัฒนธรรมอย่างยิ่งในฐานะที่เป็นมรดกทางภูมิปัญญาที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ เป็นสัญลักษณ์ของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมมลายูในภาคใต้ของประเทศไทย และเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของงานเฉลิมฉลองและพิธีกรรมต่างๆ ในชุมชน เช่น พิธีเข้าสุนัตและงานแต่งงาน ซึ่งช่วยธำรงรักษาศิลปะการต่อสู้และดนตรีพื้นบ้านไว้