การรำซัมเป็ง

การรำซัมเป็ง ได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมจากพ่อค้าชาวสเปน ที่เดินทางมาติดต่อค้าขายกับหัวเมืองมลายู และเกิดการผสมผสานกับลีลาการเต้นรำของชาวพื้นเมือง การเต้นแบบนี้เป็นการจับคู่เต้นระหว่างชายกับหญิง

ความเป็นมา
การรำซัมเป็ง ได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมจากพ่อค้าชาวสเปน ที่เดินทางมาติดต่อค้าขายกับหัวเมืองมลายู และเกิดการผสมผสานกับลีลาการเต้นรำของชาวพื้นเมือง ในระยะแรกมักแสดงในราชสำนัก หรือบ้านขุนนาง ต่อมาจึงได้แพร่หลายไปสู่ชาวบ้านมากขึ้น

เอกลักษณ์
ลักษณะโดดเด่นของชาวสเปนอยู่ที่ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยเฉพาะแขนและเท้าเป็นหลัก

รูปแบบการแสดง
เป็นการจับคู่เต้นระหว่างชายกับหญิง ลักษณะโดดเด่นของชาวสเปนอยู่ที่ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยเฉพาะแขนและเท้าเป็นหลัก นิยมแสดงในโอกาสต้อนรับแขกเมืองคนสำคัญ หรือเมื่อมีงานรื่นเริง

เครื่องดนตรี/เครื่องแต่งกาย
การแต่งกายของผู้แสดงซัมเป็งมักหรูหราประณีต เครื่องดนตรีที่ใช้ในการแสดงในอดีต มี 3 ชนิด ได้แก่ มอวุรัส คาบุส และฆ้อง ต่อมาเพิ่มไวโอลิน แมนดาริน และมารากัส

คุณค่าทางวัฒนธรรม
การรำซัมเป็งเป็นนาฏศิลป์พื้นเมืองของชาวไทยมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ สะท้อนถึงการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างท้องถิ่นกับอิทธิพลจากสเปน มีคุณค่าในการเป็นศิลปะการแสดงเพื่อต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองและเฉลิมฉลองในงานรื่นเริง ซึ่งแสดงถึงการต้อนรับขับสู้และเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชุมชน อีกทั้งยังเป็นการสืบทอดรูปแบบการเต้นและดนตรีอันเป็นเอกลักษณ์ของภูมิภาค