ประเพณีแห่พระแข่งเรือขึ้นโขนชิงธงชิงโล่และถ้วยพระราชทาน 
           มรดกแห่งลุ่มน้ำหลังสวน  มีมาประมาณ 170 ปี มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาก่อนในสมัยรัชกาลที่ 5 การแข่งเรือยาว "ขึ้นโขนชิงธง" ขึ้นโขนชิงธง เป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่พิเศษหนึ่งเดียวในประเทศ ที่ใช้วิธีการจับหวายแถบธงเป็นเกณฑ์การตัดสิน ไม่ได้ตัดสินว่าเรือใดถึงเส้นชัยก่อน การจับหวายแถบธงต้องขึ้นโขนเรือ เพื่อจะชิงธงมาเป็นของตนเอง โขน คือ หัวเรือ การขึ้นโขนชิงธง คือ การที่นายหัวเรือปีนหัวเรือขึ้นสุดปลายหัวเรือ เพื่อความได้เปรียบในการจับธง  นายหัวเรือต้องมีจังหวะและสายตาที่ไว  แม่นยำในการดึงกระชากผืนธง  ที่มีก้านหวายเสียบอยู่ในกระบอกไม้ไผ่ออกมาอย่างสุดแรง ซึ่งต้องอาศัยความสัมพันธ์ของฝีพาย นายหัวเรือและนายท้ายเรือประกอบกัน จึงจะสามารถจับธงได้  หากนายหัวเรือขึ้นโขนแล้วคว้าธงได้แต่ตกน้ำหรือเรือล่มก่อนที่นายท้ายจะพ้นกระบอกธง ถือเป็นแพ้ ถ้าความเร็วเรือคู่คี่กัน นายหัวเรือจับธงพร้อมกันและได้ธงไปลำละท่อน  ถือว่าเสมอกัน สิ่งเหล่านี้เป็นการสร้างสีสันความสนุกสาน  ให้กับผู้ชมอย่างมาก ซึ่งการจัดงานนี้จะมีเป็นประจำทุกปี ซึ่งจัดในวันตามจันทรคติ แรม 1 ค่ำ เดือน 11