ชุมชนยลวิถี : ชุมชนบ้านติ้ว

บริการการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมที่มีอัตลักษณ์ โดยนำนิทานพื้นบ้านเรื่อง อุสา–บารส ที่ส่งเสริมเรื่องราวความเชื่อในเกิดความสนุกสนาน เพลิดเพลินและง่ายต่อการจดจำอัตลักษณ์ ของการท่องเที่ยวแหล่งมรดกโลก ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักอันไม่สมหวังระหว่างนางอุสา ธิดาของท้าวกงพาน กับท้าวบารส ซึ่งเป็นโอรสของเจ้าเมืองปะโคเวียงงัว โดยเรื่องราวเริ่มจากนางอุสา ได้ทำการเสี่ยงทายหาคู่ ด้วยการทำมาลัยรูปหงส์ลอยไปตามลำน้ำ ซึ่งท้าวบารสเป็นผู้ที่เก็บได้ จึงออกตามเจ้าของมาลัยเสี่ยงทายนั้น จนมาถึงเมืองพาน และได้พบกับนางอุสา ทั้งคู่ตกหลุมรักกัน เมื่อท้าวกงพานทราบเรื่อง จึงวางอุบายให้มีการแข่งขันสร้างวัดกันภายในหนึ่งวัน โดยผู้ที่แพ้การแข่งขันจะต้องตาย ฝั่งท้าวบารสเสียเปรียบเพราะมีคนน้อยกว่าจึงใช้เล่ห์กลอุบายนำโคมไฟไปแขวนบนยอดไม้เพื่อลวง ให้ฝ่ายท้าวกงพานคิดว่าเป็นยามเช้าตรู่แล้ว จึงพากันเลิกสร้างวัด และพ่ายแพ้ไปในที่สุด และถูกตัดศีรษะ หลังจากนั้นนางอุสาได้ไปอยู่กับท้าวบารสที่เมืองปะโคเวียงงัว แต่ก็ถูกกลั่นแกล้งจึงหนีกลับเมืองพาน ในขณะที่ท้าวบารสไปบำเพ็ญเพียรในป่าเพียงลำพัง ต่อมาเมื่อท้าวบารสทราบเรื่องจึงได้ออกเดินทางไปตามนางอุสา ณ เมืองพาน แต่พบว่านางอุสาได้สิ้นใจ เพราะความตรอมใจไปก่อนหน้านั้นแล้ว ท้าวบารสเสียใจ อย่างสุดซึ้งจึงตรอมใจตายตามนางอุสาไป โดยผู้คนในท้องถิ่นได้นำเอานิทานพื้นบ้านเรื่อง “อุสา – บารส” มาตั้งชื่อโบราณสถานที่ต่าง ๆ บนภูพระบาท
บริการการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมที่มีอัตลักษณ์ โดยจัดตั้งกลุ่มฟ้อนรำของชุมชนบ้านติ้ว ไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางเป็นหมู่คณะ หรือแสดงในงานประเพณีที่สำคัญ
การออกแบบสร้างสรรค์ จากอัตลักษณ์ของท้องถิ่นได้มีการนำหอนางอุสา ซึ่งเป็นโขดหินคล้าย รูปดอกเห็ด ตั้งอยู่บนลานหินกว้างตั้งอยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทมาสร้างสรรค์เป็นของฝากของ ที่ระลึก เช่น ผ้าทอลายหอนาง เสื้อยืดลายหอนาง กระติกน้ำร้อนเย็น พวงกุญแจ ของฝากของที่ระลึกหลากลายรูปแบบที่มีอัตลักษณ์ ลายหอนางที่เป็นอัตลักษณ์หนึ่งเดียว